Hamilelikte Yorgunluk Sadece Bedensel Değildir

• Handan Demiroğlu Akademi

Hamilelikte Yorgunluk Sadece Bedensel Değildir

Hamilelik genellikle “mutlu bir bekleyiş” olarak anlatılır.
Oysa birçok kadın için bu dönem, yalnızca bedensel değişimlerle değil; duygusal bir yükle de birlikte gelir.

Yorgunluk…
Ama sadece uykusuzluktan değil.
Sürekli düşünmekten, doğru yapmaya çalışmaktan, kendini kontrol etmekten.

Bir yandan “şükretmen gerektiği” hatırlatılır,
bir yandan da her gün biraz daha zorlandığını hissedersin.
Ve çoğu zaman bu zorlanmayı dile getirmek kolay değildir.
Çünkü hamilelikte “iyi hissetmemek” hâlâ yeterince konuşulmaz.

Oysa birçok gebe kadın şunları yaşar:
kendini eskisi kadar güçlü hissetmemek,
duygularının hızla değişmesi,
bedenine yabancılaşmak,
ve bunların hepsi olurken kendine fazla sert davranmak.

Bu yazı, hamileliği idealize etmek için değil.
Bu yazı, bu süreci yaşayan kadınlara şunu söylemek için var:
Zorlanman anormal değil.

Hamilelik bir sınav değildir.
Ve bu dönemi sürekli güçlü olmaya çalışarak geçirmek zorunda değilsin.

Güçlü Olmak Neden Susmak Sanılıyor?

Birçok kadın için güçlü olmak, zorlandığını göstermemekle eş anlamlıdır.
Hamilelikte de bu algı hızla devreye girer.
Beden değişirken, hormonlar dalgalanırken ve hayatın ritmi yavaşlarken;
kadından yine de “iyi olması”, “idare etmesi”, “abartmaması” beklenir.

Bu beklenti çoğu zaman açıkça söylenmez.
Ama cümlelerin arasına gizlenir:
“Bu da geçer.”
“Şükretmen lazım.”
“Herkes yaşıyor.”

Klinik açıdan bakıldığında, duyguların bastırılması geçici bir rahatlama sağlayabilir.
Ancak uzun vadede bu durum, kaygının artmasına ve içsel gerilimin yükselmesine neden olur.
Kadın, hissettiği zorlanmayı ifade etmek yerine içeride tutmayı öğrenir.

Duygusal olarak ise bu, yalnızlaşmaya yol açar.
“Bunu yaşayan bir tek ben miyim?” sorusu,
yerini yavaş yavaş kendini suçlamaya bırakır.

Oysa güçlü olmak;
zorlanmadığını göstermek değil,
zorlandığını fark edebilmekle ilgilidir.

Hamilelikte susmak, kadını daha güçlü yapmaz.
Aksine, ihtiyaçlarını görünmez kılar.
Ve görünmeyen ihtiyaçlar, zamanla daha ağır hissedilir.

Bu süreçte destek istemek,
ağladığını söylemek,
iyi hissetmediğini kabul etmek;
zayıflık değil, psikolojik dayanıklılığın bir parçasıdır.

Güç, her şeyi tek başına taşımak değildir.
Bazen güç, yükü biraz olsun yere bırakabilmektir.

Eğer bu satırları okurken kendini biraz daha az yalnız hissettiysen,
bil ki yaşadıkların anormal değil.
Bu süreci kendine yüklenmeden geçirmen mümkün.